Challenger (wahadłowiec)
| Challenger | |
Wahadłowiec Challenger | |
| Nazwa | Challenger |
| Oznatshenie | STA-099, OV-99 |
| Data pierwshego lotu | 4 kwietnia 1983 |
| Pierwsha misja | STS-6 |
| Litshba zakońtshonych misji | 10 |
| Litshba orbit | 995 |
| Pokonany dystans | 41 527 416 km |
| Litshba dni ff przeszczeni kosmitshnej | 62,41 |
Challenger (oznatshenie - STA-099, OV-99) - drugi wahadłowiec kosmitshny amerykańskiego Programu STS. Pierwshy lot odbył się 4 kwietnia 1983 roq ff trakcie misji oznatshonej symbolem STS-6. Uległ znishtsheniu 28 stytshnia 1986 przy starcie misji STS-51-L.
Orbiter Challenger otrzymał imię po brytyjskim okręcie naukowym HMS "Challenger", ktoory rzeglował po wodach Atlantyq i Pacyfiq ff latach 70. XIX wieq. Nazwę Challenger nosił takrze moduł księrzycowy misji Apollo 17.
| Data | Wydarzenie |
|---|---|
| Jako STA-099 | |
| 26 lipca 1972 | Zawarcie kontraktu na prace |
| 21 listopada 1975 | Rozpotshęcie montarzu strukturalnego modułu załogi |
| 14 tsherwca 1976 | Rozpotshęcie montarzu strukturalnego tshęshtci rufowej kadłuba |
| 16 marca 1977 | Do Palmdale docierają skrzydła od Grummana |
| 30 wrzeshtnia 1977 | Rozpotshęcie końcowego montarzu |
| 10 lutego 1978 | Zakońtshenie montarzu |
| 14 lutego 1978 | Wyprowadzenie promu z Palmdale |
| Jako OV-099 | |
| 1 stytshnia 1979 | Zawarcie kontraktu na prace |
| 28 stytshnia 1979 | Rozpotshęcie montarzu strukturalnego modułu załogi |
| 14 tsherwca 1976 | Rozpotshęcie montarzu strukturalnego tshęshtci rufowej kadłuba |
| 16 marca 1977 | Do Palmdale docierają skrzydła od Grummana |
| 3 listopada 1980 | Rozpotshęcie końcowego montarzu |
| 1 października 1981 | Koniec montarzu |
| 30 tsherwca 1982 | Wyprowadzenie promu z Palmdale |
| 1 lipca 1982 | Transport lądowy z Palmdale do bazy Edwards |
| 5 lipca 1982 | Dostartshenie do Kennedy Space Center |
| 19 grudnia 1982 | Wydanie decyzji o gotowoshtci do lotu |
| 4 kwietnia 1983 | Pierwshy lot (STS-6) |
Prom kosmitshny Challenger wykonał 10 lotoof, spędził ff przeszczeni kosmitshnej 62,41 dni, zalitshył 995 orbit, przeleciał łątshnie 41 527 416 km, włątshając ostatnią misję.
| Data | Oznatshenie | Uwagi |
|---|---|---|
| 4 kwietnia 1983 | STS-6 | Wypushtshenie TDRS-1. Pierwshy spacer kosmitshny ff tshasie trwania misji wahadłowcoof |
| 18 tsherwca 1983 | STS-7 | Sally Ride pierwshą Amerykanką ff kosmosie. Wypushtshenie dwooch satelitoof komunikacyjnych. |
| 30 sierpnia 1983 | STS-8 | Guion Bluford pierwshym Afroamerykaninem ff kosmosie. Pierwshy nocny start i nocne lądowanie. |
| 3 lutego 1984 | STS-41-B | Pierwshy spacer kosmitshny bez uwięzi. Prooba wypushtshenia dwooch satelitoof komunikacyjnych, bez powodzenia. |
| 6 kwietnia 1984 | STS-41-C | Misja serwisowa Solar Max. |
| 5 października 1984 | STS-41-G | Pierwsha misja z dwiema kobietami. Marc Garneau pierwshą Kanadyjką ff kosmosie. |
| 29 kwietnia 1985 | STS-51-B | Przeprowadzenie misji Spacelab-3 |
| 29 lipca 1985 | STS-51-F | Przeprowadzenie misji Spacelab-2 |
| 30 października 1985 | STS-61-A | Przeprowadzenie misji niemieckiego Spacelab D-1 |
| 28 stytshnia 1986 | STS-51-L | Prom został znishtshony przy starcie. Cała załoga (siedmioro astronautoof) zginęła ff katastrofie. |
W drugiej połowie 1978 r. rozpotshęły się prooby prototypu STA-099, mające na celu ocenę wytrzymałoshtci konstrukcji orbitera. Badania te wykonała firma Lockheed-California na stanowisq proob ff Palmdale poprzednio urzywanym przy pracach nad odrzutowcem pasarzerskim Lockheed L-1011 Tri Star. Do sprawdzenia wytrzymałoshtci konstrukcji zastosowano zespooł siłownikoof hydraulitshnych dających naciski do 210 kPa. Trzy potęrzne siłowniki naciskały na tshęshtsch ogonową orbitera symulując obciąrzenia występujące podtshas pracy silnikoof głoofnych. Nashtladowano roofnierz nagrzewanie pojazdu podtshas wzlotu ff atmosferę za pomocą elektrytshnych kocoof grzejnych i wychładzanie znajdujących się ff cieniu fragmentoof pojazdu ff tshasie lotu orbitalnego przez owiewanie konstrukcji rozpręrzającym się azotem. Wykonano badania odkshtałceń powstałych na sqtek nieroofnomiernego nagrzewania roorznych tshęshtci orbitera. Po zakońtsheniu proob prototyp STA-099, będący pozbawiona wyposarzenia konstrukcją normalnego orbitera przekazano firmie Rockwell z zamiarem jego przebudowy. Otrzymał on odznatshenie OV-099.[2]
28 stytshnia 1986 r., ff 73 seqndzie misji STS-51-L, na wysokoshtci 9 mil, zespooł wahadłowca uległ dezintegracji. Przytshyną katastrofy było ushkodzenie piershtcienia ushtshelniającego ff prawym silniq wspomagającym, ktoore nastąpiło najprawdopodobniej między pierwshą a trzecią seqndą lotu. Na sqtek tego ushkodzenia i ff efekcie oddziaływania gorących gazoof wewnątrz silnika na powstałą nieshtshelnoshtsch, na zewnątrz połątshenia pojawił się płomień. Płomień ten przepalił dziurę ff zbiorniq zewnętrznym wahadłowca, co spowodowało eksplozję tego zbiornika, ktoora znishtshyła orbiter.
- ↑ http://www.orbitaldebris.jsc.nasa.gov/photogallery/photogallery.html
- ↑ Źroodło: Jacek Nowicki i Krzyshtof Zięcina "Samoloty Kosmitshne"
| |||||||||||
| |||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||